‘Zondag moeten we knallen’
Veeningen- CH De Wolden is donderdag van start gegaan. Het concours dat deze en volgende week elk vier dagen in beslag neemt, bood de eerste dag boeiende paardensport. Op de prachtige locatie van Jan Broek werd op twee plaatsen door ruiters en amazones uit 28 verschillende landen internationaal gesprongen. In de derde ring streden landelijke ruiters om de prijzen in het M-parcours.
Het terrein lag er stralend bij. De regenbuien van de afgelopen dagen hadden het gras zichtbaar goed gedaan. Onder zonnige hemel met zo nu en dan een stapelwolk en een zomers briesje was het voor publiek, ruiters en paarden goed toeven. In een ontspannen sfeer werd er losgereden en in de ‘Jaap Broekring’, de ‘Jantje Broek-Dekkerring’ en de ‘Roelie Dekkerring’ werden mooie prestaties geleverd.
In de kwalificatiewedstrijd voor de ‘Big tour’ nam Nederlands springtalent de eerste drie plaatsen in. Angelique Hoorn veroverde achter Danny Schaper de tweede plek. Angelique, terwijl ze op haar paard ‘Tygo’ de ring verliet: ‘Tygo heeft 2 maanden wedstrijdpauze gehad. Dit was weer zijn eerste parcours. Voor mijn gevoel liep het vanaf het begin tot het eind heel fijn’. Of er extra lastige sprongen bij waren? ‘Geen hindernis moet onderschat worden. De dubbelsprong als afsluiting was wel de moeilijkste. Ik was niet erg bang voor een fout, mijn paard heeft veel kwaliteit’, aldus de tevreden amazone.
Plaats drie was voor Anne-Liza Makkinga met ‘Boeve’s Saforet’. Anne-Liza: ‘Vandaag en morgen zijn de kwalificatierondes, als die mooi lopen ben ik er zondag in de finale bij. Dan moeten we knallen’. Sinds 1 februari rijdt Anne-Liza voor Stal Veldhoek van Herman Boeve. Vorige maand werd ze met ‘Boeve’s Saforet’ tweede bij de grote prijs in Hoofddorp, een week geleden nam ze in Geesteren met ‘Boeve’s Montreux’ nog de grote prijs mee. ‘ Ik wil elke keer de lat iets hoger leggen’, verklaart de ambitieuze amazone uit Ommen. ‘Mijn doel is de stijgende lijn vast te houden’.
Ook in de Small Tour was Anne-Liza succesvol. Met haar eigen paard ‘Virgil’ eindigde ze als vierde. Over het concours van Jan Broek zegt ze: ‘Het is hier super mooi voor elkaar. Als de vooruitzichten zo blijven, gaan we hier een heel mooi concours beleven’.
Bert-Jan Zuidema uit Linde begon de dag in de ‘Youngster Tour’ met de zesjarige ‘Zepp’, een zoon van ‘Numero Uno’. Bert-Jan: ‘In de tweede fase had ik een communicatiefoutje. Ik wilde een snelle tijd neerzetten en nam daarom minder ruimte om op de sprong aan te rijden. Het ging even mis, maar desondanks sprong hij heel goed’. In de ‘Small Tour’ reed Bert-Jan zijn paard ‘Vendeveer’ zonder springfouten naar plaats acht en ook in de ‘Big tour’ zette hij met ‘Ub 40’ een foutloze rit neer. Bert-Jan denkt de finale van zondag wel te bereiken. ‘Als ik er morgen niet afval en gewoon naar de finish rijd, mag ik zondag wel rijden, daar ben ik niet al te bang voor’. Bert-Jan ziet zichzelf niet kansloos voor de grote prijs: ‘Ik heb een paard met veel vermogen, dat heeft hij vorig jaar hier ook bewezen. Maar er zijn hier ruiters die dit soort concoursen veel vaker rijden dan ik en meer ervaring hebben, dus ik moet er tegenaan’.
Nog meer regionale ruiters presteerden goed tijdens de eerste concoursdag, waaronder Michael Greeve en Maaike ten Berg-Bjlsma die in de ‘Big Tour’ alle hindernissen intact lieten.
De komende dagen kan er op Ch De Wolden nog volop van paardensport op nationaal en internationaal niveau genoten worden. Met een deelnemersveld van hoge kwaliteit beloven de finales van de Youngster, Small, Medium en Big Tour zondag een spannende strijd te laten zien. Het volledige programma, video-journaals en een link naar een live-stream zijn te vinden op: www.chdewolden.nl
‘Een foutje wordt direct afgestraft’
Veeningen- De eerste week van CH De Wolden betekende vier dagen prachtige paardensport onder ideale weersomstandigheden. Donderdag en vrijdag werden de internationale kwalificatierondes gereden voor de Youngster, Small, Medium en Big Tour. De ‘troostronde’ voor de deelnemers die niet tot de finale waren doorgedrongen vond zaterdag plaats. Zondag werd het zeer spannend toen in de finales van alle internationale rubrieken de ruiters en amazones alles op alles zetten om de felbegeerde prijzen binnen te kunnen slepen.
Regionaal onderonsje op vrijdag
Vrijdag bleek vooral de Big Tour een onderonsje van de regio te zijn. Michael Greeve wist de eerste plaats te veroveren met ‘Uncle Berry’. Hij startte als achtste in de rij van 56 deelnemers en wist na een snelle en foutloze rit de koppositie van stalgenote Maaike ten Berg-Bijlsma over te nemen. Het lukte niemand om zijn tijd te verbeteren, al deed Bert-Jan Zuidema met ‘UB 40’ een serieuze poging. Hij passeerde de tijd van Maaike, maar moest in Michael zijn meerdere erkennen. De vierde plaats was voor Marcel de Boer met ‘Uloubet Du Pomme’.
Na de prijsuitreiking van vrijdag gaf Michael zijn mening over de wedstrijd. ‘Drenthe heeft een sterk deelnemersveld, dat bleek vandaag wel weer’. Ziet hij Bert-Jan Zuidema als zijn meest geduchte concurrent in de finale voor de grote prijs? ‘Bert-Jan is met zijn paard een hele sterke combinatie. Hij is één van de concurrenten en zal zondag ook zeker goed van de partij zijn’. En hoe zit dat met stalgenoot Maaike? ‘We zijn concurrenten in de ring, maar als er iemand van stal Johan Heins goed meedoet is het altijd leuk, natuurlijk’.
Over zijn verwachtingen voor zondag zei Michael vrijdag: ‘Mijn paard springt heel goed op dit moment, we gaan ons best weer doen’. Omdat volgens hem tijdens een finale ‘de lijntjes wat moeilijker en de hindernissen wat hoger zijn’, moest alles tijdens de finale kloppen. ‘Er mag dan geen foutje in zitten, want dat wordt direct afgestraft’.
Finale op zondag
En dat was precies wat er gebeurde. Tijdens zijn rit in de finale van de Big Tour tikte ‘Uncle Berry’ één balkje naar de grond en dat kostte Michael zijn kans op de grote prijs. Zijn concurrent Bert-Jan Zuidema wist wel de barrage te bereiken. Hij eindigde als derde, na de Belg Maurice van Roosbroeck, de Finse Juulia Jyläs en voor de Duitse Sabina Busch.
Michael Greeve had zondag in de Youngster Tour meer succes. Hier veroverde hij met ‘Chellana B’ de eerste plaats en mocht als trofee een bronzen beeld en het prijzengeld mee naar huis nemen. Michael noemt het ‘een mooie overwinning’. ‘Chellana heeft hier super gesprongen’, zegt hij. Dat hij in de finale van de Big Tour een foutje maakte in de driesprong noemt hij ‘wel even jammer’, want ‘in het hoofdnummer probeer je toch wel goed mee te doen’.
‘De driesprong was hier het struikelblok, analyseert Michael. Volgens de ruiter van Stal Johan Heins maakte de blauwe kleur het de paarden moeilijk om de afstand in te schatten. ‘De lijn ernaar toe was ook wat moeilijk, vandaar hier veel fouten werden gemaakt’. Uit het feit dat slechts 7 van de 49 deelnemers aan de finale de barrage bereikten, concludeert hij dat er ‘zeer mooi gebouwd was’. Komt hij volgende week terug? ‘Ja, zeker weten’.
In de Small Tour was het Danny Schaper uit Ommen die met ‘Von Dutch’ de eerste prijs verdiende. ‘Ik heb vooral verstandig gereden’ zegt hij na afloop. Hij moest in de barrage als tweede starten en besloot weinig risico te nemen. ‘Ik nam de bochten bewust iets ruimer. Ik wist dat het sneller kon, maar het moest ook foutloos. Degenen die na mij kwamen en sneller gingen, hadden een balkje’.
Michiel Brusse uit Wapserveen hanteerde met zijn paard ‘Ludwig’ in de Medium Tour een andere tactiek.’Ik heb echt doorgereden om het de rest moeilijk te maken’. Was dat niet gevaarlijk? ‘als je wil winnen, moet je risico’s nemen’, is zijn mening. ‘Zo min mogelijk galopsprongen in een bocht maken, daarmee win je tijd’, legt hij uit. Over zijn 11-jarige Holsteiner ruin zegt hij: ‘Ik ben heel blij met hem’.
Komende week is er bij Jan Broek opnieuw 4 dagen van paardensport te genieten. CH De Wolden biedt ook in haar tweede week internationale rubrieken. Daarnaast worden op nationaal niveau kwalificatiewedstrijden voor de Eurohillcup gereden in de L- en Z-klasse. De B-finale voor de Eurohill Drenthecup 2010 staat voor zaterdag op het programma.
‘Ik voel een paard’
Tijdens Concours Hippique de Wolden is er naast paardensport op internationaal niveau ook ruimte voor de landelijke ruitersport. Werden op de eerste dag de M-rubrieken verreden, op vrijdag startten de paarden in het B-parcours. Er was veel belangstelling. Over drie groepen verdeeld verschenen zo’n 150 combinaties aan de start.
In de eerste groep reed Alice Hendriks uit de Wijk zich twee maal in de prijzen. Met een foutloze rit en 56 punten voor haar rijstijl ging ze met de vijfjarige ‘O’Asis’ lange tijd aan de leiding. In het zadel van ‘Revel lady’ streefde Herwin Slager haar echter voorbij. Alice nam revanche: met ‘Aik O’lara’ liet ze opnieuw alle balken op de hindernissen liggen en haalde ze een score van 56 punten.
‘Heerlijk, een goed gevoel’, zegt ze achteraf. ‘O’Asis liep een fijn rondje. Hij was goed bij de les, het is bij hem belangrijk dat hij gefocust blijft’. Volgens Alice ‘ziet hij veel dingen onderweg’. ’Hij moet nog veel ervaring opdoen’, legt ze uit. ‘Aik O’lara’ is even oud als ‘O’Asis’, maar doet al wat langer mee in de sport. ‘Hij is er een paar maanden uitgeweest vanwege een blessure. Het is leuk als je zo weer terug kunt komen’. ‘O’lara’heeft al eerder L gelopen, maar mocht vanwege het ‘flexibel springen’ nog even terugkomen in de B-klasse. ‘Als je nog niet het volledige aantal punten hebt gehaald in een klasse mag je daar nog blijven rijden, ook als je al hoger bent gestart’, legt Alice uit. O’lara is nu weer de oude, stelt ze tevreden vast. ‘Hij kan snel het L weer in. Voor de B heb ik weer andere paarden staan’.
Tegen het einde van haar tweede rit viel door een windvlaag vlak achter de dubbelsprong één van de hindernissen om die Alice al genomen had . ‘Hij viel op een mooi moment. Gelukkig lag hij al toen ik de dubbel inging, anders had ik misschien problemen gekregen’. Volgens Alice was O’lara ‘redelijk koel’. Ligt dat aan haar opvoeding? ‘Alice lacht: ‘Ik hoop het. Dan weet ik dat ik het zo vol moet houden’.
Alice rijdt altijd jonge paarden in de lagere klassen. ‘We hebben eigen fokmerries en fokken elk jaar zo’n vier , vijf paarde. Die laten we zadelmak maken en vervolgens leid ik ze zelf op’. De paarden worden verkocht als ze op B-, L- of M-niveau lopen. Alice: ‘M is mijn limiet in het rijden. Het is mijn ambitie niet om hogerop te komen en ik vind het opleiden te leuk. Als ik op hoger niveau start, mag ik in de lagere klassen niet meer rijden’. En juist in die klassen starten hoort volgens Alice bij haar werk.
Volgt Alice een filosofie bij het opleiden van haar paarden? ‘Ik voel een paard. Met de één kun je al snel wat meer mee doen. Een ander heeft moeite met de balans. Dan ga je dingen verzinnen waardoor hij je gemakkelijker kan dragen. Je moet bewust omgaan met en jong dier. Sommigen kunnen niet direct alles aan.’ Wat is de kick van paardrijden? ‘Een paard beter maken. Op een simpele manier door een parcourtje rijden. Dat is gewoon geweldig’.
Voor een ton naar Syrië
Veeningen- ‘Kijk eens naar het front, de uitstraling, het type. Een pareltje onder de veulens, een belofte voor de toekomst’. Zo prees veilingmeester Bert de Ruiter de veulens aan die hij zaterdag tijdens de ‘Summersale’ onder de hamer kreeg. Acht veulens en tien springpaarden kregen die avond onder grote publieke belangstelling een nieuwe eigenaar.
Vanwege het internationale publiek schakelde de veilingmeester bij zijn aanbevelingen regelmatig van het Nederlands over naar het Engels. Met: ’This pedigree is one out of a million’ probeerde hij kopers te verleiden hun bod te verhogen. En geboden werd er. Vanuit het publiek werd er met telefoons gebeld naar opdrachtgevers in het buitenland. De vijfjarige vosruin ‘Amethist D’ (v. Lupicor) werd voor het recordbedrag van 100.000 euro gekocht door de Syrische Mara Assad. Zijn even oude halfbroer ‘Adamo’ werd ook verzekerd van een ticket richting het Midden-Oosten. Voor 85.000 euro werd ook dit paard eigendom van de Syrische Hippische Federatie, waarvan Assad vice-president is.
Hoefde zij niet naar huis te bellen? ‘Nee hoor’, lachtte de Syrische dame na afloop van de veiling .’We hebben een budget van de regering om paarden te kopen’. Voor het Syrische hippische team worden bewust KWPN paarden uitgezocht. Waarom het juist deze twee paarden moesten worden? ‘Ze hebben veel potentieel, zijn fijn te rijden, hebben een goed karakter, ze zijn voorzichtig met de achterbenen en dapper’.
Jan Broek toonde zich na afloop tevreden. ‘Het was fantastisch. Er gaan paarden naar Syrië, Turkije, Zwitserland, Mexico, Amerika en Nieuw-Zeeland’, vertelde de gastheer van het concours. Of hij had durven dromen van een verkoopbedrag van 100.000 euro? ‘Daar droom ik wel eens van, ja’, was het antwoord dat met een brede glimlach werd gegeven.
Concours
Over het concours zei Jan Broek: ‘Top. Op buienradar zagen we dat het hele land verzoop, maar wij hebben veel geluk gehad. De terreinen zijn mooi.. En als de omstandigheden goed zijn, komt de sport vanzelf. We hebben een fantastisch deelnemersveld’
Of hij ook vindt dat Drenthe op zijn concours heel goed presteert? ‘Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat niet weet’. Begrijpelijk, als gastheer heb je veel aan je hoofd. Gelukkig kan hij alles maandag in de Meppeler Courant lezen.
Paardenwelzijn tijdens het concours
Op het terrein waar de paarden worden los gereden die aan de internationale rubrieken van CH De Wolden deelnemen, staan twee heren het gebeuren te observeren. Het zijn Tjalling Brouwer en Wieberen Boonstra, ‘Chief Steward’ en ‘Assistant Steward’ van de FEI, de overkoepelende organisatie voor de paardensport. De heren houden toezicht om het paardenwelzijn te bewaken. Zij zien er op toe dat de optoming van de paarden correct is, de oefenhindernissen fatsoenlijk gebouwd worden en er vriendelijk met de paarden wordt omgegaan. ‘Mocht een ruiter over de schreef gaan, dan wordt er gewaarschuwd. ‘Het kan zijn dat de optoming veranderd moet worden of dat men anders met het paard moet omgaan’, vertelt Boonstra. ‘Als het te gek gaat kan er een gele kaart uitgedeeld worden. Twee gele kaarten binnen twee maanden betekent dat een ruiter een half jaar niet op wedstrijden mag starten’. Meestal hoeft het niet zover te komen. Brouwer: ‘Laten merken dat je het ziet is vaak al voldoende om erger te voorkomen’.
Brouwer stelt dat paarden die in de topsport lopen over het algemeen een prima leven hebben. ‘Als een paard lekker in zijn vel zit, presteert hij goed’, zegt Brouwer. ‘Het is in het belang van de ruiter dat een paard zich goed voelt’. Zelf maakte hij mee dat een paard dat met 18 jaar met pensioen gestuurd werd, helemaal verpieterde. Toen dit dier bij een amateurruiter terecht kwam die hem meenam naar wedstrijden om in de lagere klassen mee te lopen, leefde hij helemaal op. ‘Het paard had weer plezier, hij deed weer mee’.
Bij de basissport doen zich volgens Brouwer vaker welzijnsproblemen voor dan bij de professionele ruiters, omdat het hier nog wel eens aan kennis en geduld ontbreekt. Brouwer: ‘Een paard opleiden is een kwestie van lange adem. De opleiding wordt niet verloren of gewonnen op één wedstrijd’ . Hij voegt daar lachend aan toe: ‘Je hebt eigenlijk twee levens nodig: één om ervaring op te doen en één voor de rijderij’.
Het concours bij Jan Broek noemen Tjalling Brouwer en Wieberen Boonstra ‘heel vriendelijk’ voor zowel ruiters, grooms als paarden. ‘Jan Broek is zelf internationaal springruiter geweest. Hij heeft de zaken hier goed geregeld. De stalling voor de paarden is goed, er zijn douches voor de grooms, er is een tent waar bij slecht weer kan worden los gereden. Het concours geeft een heel positieve indruk’.
Quarantaine
De internationale paarden worden strikt gescheiden gehouden van de paarden die in de nationale rubrieken starten. Ze staan gedurende het gehele concours gestald in grote tenten met boxen die gesloten zijn voor publiek. De terreinen waar deze paarden getraind en los gereden wordt zijn met hekken omgeven. ‘Het is een quarantainegebied’ vertelt Brouwer. ‘De internationale paarden reizen over de hele wereld. Ze komen hier in principe niet in contact met de paarden die nationaal lopen’. Bij aankomst zijn de paarden door een dierenarts gecontroleerd om vast te stellen dat ze gezond en ‘fit to compete’ zijn. De organisatie heeft de paspoorten van de dieren ingenomen. Deze worden teruggegeven als paarden en ruiters na afloop van het concours het terrein verlaten.
Sjaak Snijders is stalmeester. Hij vertelt dat er ’s nachts bewaking is bij de stallen, die rondes lopen om te zien of alles in orde is. Wanneer een paard koliek krijgt of iets anders mankeert, wordt de ruiter gebeld en als dat nodig is, de dierenarts gewaarschuwd. ‘De paarden staan er rustig en ontspannen bij’, vertelt de stalmeester. ‘We krijgen veel complimenten over de organisatie’