Twee jeugdige Drentse kampioenen uit IJhorst en de Wijk reizen op 26 februari af naar Wanroij om met hun pony’s een gooi te doen naar het Nederlands kampioenschap. Afgelopen week wisten zij in Bronniger het kampioenslint te veroveren. Lisa van der Hulst (12) reed met Kulberg’s Lancelot in de M2, categorie D/E naar de eerste plaats. Marleen Cath (11) liet in het zadel van Crace in de L2, categorie A/B haar concurrenten achter zich. Niet alleen de amazones staan vandaag nog te stralen, ook hun ouders glimmen van trots.

Ook afgelopen zomer waren beide dames succesvol. Tijdens de regionale outdoorkampioenschappen reden ze met dezelfde pony’s de ereronde na hun optredens in de M1 en de L1. ‘Leuk’ en ‘Cool’, antwoorden beide dames op de vraag hoe ze het vinden om in Wanroij te mogen starten. ‘Een eer’, zeggen de moeders. ‘Ik denk dat ik ergens in de middenmoot eindig’, zegt Lisa als we het hebben over haar kansen op het Nederlands kampioenschap. ‘Ik weet het niet’, schat Marleen haar kansen in. Zenuwachtig denkt ze wel te worden. ‘Dan klopt mijn hart heel erg snel’, zegt ze.

Kulberg’s Lancelot is een chique donkerbruine New Forestpony, die als dekhengst werd goedgekeurd. Ruim een jaar geleden werd hij gecastreerd. ‘Anders kon ik er niet goed op rijden’, legt Lisa uit. ‘En ik was te jong’. ‘Je moet 12 jaar zijn om met een hengst op concours te mogen verschijnen’, vult moeder Mariska van der Hulst aan. ‘Een terechte regel. Stel je voor dat hij hengstenkuren krijgt. Die verantwoording wil ik niet aan’.

Volgens Lisa zijn haar ouders net zo druk met haar sport als zijzelf. ‘Mijn vader is meer van het springen, mijn moeder van de dressuur’, vertelt ze. ‘We zijn er met het hele gezin mee bezig’, vult mamma aan. Wekelijks krijgen Lisa en haar zusje privéles. Dat is belangrijk, vindt pappa Mark van der Hulst . Jessica Dozeman verzorgt de springlessen, Annemieke Vincourt neemt het dressuuronderwijs voor haar rekening. In de winter staan de pony’s op de manege gestald. Zomers komt een staljongen bij hen thuis de stallen uitmesten.

Wat deze hobby kost? ‘Veel’, lacht pappa Mark. ‘Onze dochters Lisa en Floor hebben er heel veel plezier in. Wij hebben het standpunt: als je ze verder wilt helpen, dan moet je zorgen dat ze heel goed materiaal hebben’. Mark legt uit dat een kind te snel groeit om een jonge pony zelf op te leiden tot een hoog niveau. Voor dat punt is bereikt, zijn de benen van de amazone te lang geworden voor de pony. Daarom kiest hij voor zijn dochters voor ervaren dieren die zich in de sport al bewezen hebben. ‘De pony kan niet alleen wat van het kind leren, het kind kan ook van de pony leren’.

‘Zo denk ik er ook over’, zegt Erika Cath, de moeder van Marleen. ‘Ze moeten het hebben van geroutineerde pony’s. Volwassenen kunnen jaren doorgaan met hun paard. Voor kinderen is de tijd heel kort’. Heeft Erika ook personeel op stal rondlopen? ‘Ik ben bij ons thuis de staljongen’, lacht ze. Maar dan voegt ze eraan toe: ‘Marleen mest de stallen van de pony’s dagelijks uit en ik die van de paarden’. ‘It’s a way of life’, noemt ze de paardenhouderij. Elke dag is een aantal uren gereserveerd voor de verzorging en training van de edele viervoeters. Haar man en twee zonen geven niets om het paardengebeuren. ‘Dit is echt de hobby van moeder en dochter’, volgens Erika.

De beide Drentse kampioenen zien een toekomst met paarden voor zich. Maar hun beroep willen ze er niet van maken. Marleen wordt dierenarts, Lisa droomt van een carrière in de kinderopvang.

Webworks by TLN Webdesign