‘Paarden en ruiters zijn atleten’

Terwijl het weinige publiek vrijdagmiddag verkoeling zocht in de schaarse schaduwplekjes, lieten ruiters en paarden mooie prestaties zien onder een genadeloos brandende zon. Grote namen verschenen in het Z en ZZ springparcours van het driedaagse Concours Hippique Meppel . Angelique Hoorn, Michael Greeve, Nathalie van der Mei en Jeroen Broek waren daar enkele van. ‘Ze waren er vandaag allemaal’, aldus Albert Zoer.

Zelf was Zoer met 17 paarden gekomen die door hem en Thomas Ogi werden uitgebracht. Hij deed goede zaken. In het Z en ZZ kaapte hij de oranje linten en het prijzengeld weg. Toch kwam Zoer niet om te winnen. ‘Ik heb jonge paarden die opgeleid moeten worden. Ze moeten wedstrijdervaring opdoen’.  Om deze reden vindt hij regionale wedstrijden heel belangrijk. ‘En natuurlijk is het leuk om er vooraan bij te staan’.

Wat Zoer de jonge paarden wil leren is korte wendingen maken, ‘zodat je in de barrage niet hoeft te jakkeren’. De trainingen thuis zijn niet te vergelijken met de ervaringen die de paarden op een concours opdoen. ‘De omgeving is anders. Hier heb je een kind dat loopt te springen, een waaiend vlaggetje of een parasol die opgestoken wordt’.

Door één van Zoers medewerkers werden van alle ritten video-opnames gemaakt. Springruiter Thomas Ogi werkt sinds een jaar voor Zoer en vertelt dat hij achteraf met zijn baas de opnames terugkijkt en bespreekt. ‘Paarden moeten leren en ik ook’.

De warmte leek de paarden en ruiters weinig te deren. Jan Wildeboer, voorzitter van de organiserende vereniging: ‘De ruiters en de paarden, dat zijn allemaal atleten. Die professionele ruiters rijden verschillende paarden achter elkaar. Als je rode hoofden ziet is dat van de inspanning en niet van de warmte’. Voor de paarden was op het terrein volop fris drinkwater aanwezig en na hun prestaties konden de paarden een verkoelende douche krijgen.

Behalve de hogere klassen in het springen, werden er vrijdagmiddag ook rubrieken voor 4- en 5-jarige paarden verreden. Wildeboer: ‘Het is een vriendelijk parcours, bedoeld om jonge paarden op de leiden’. In deze ‘scholingsklas’ werden springfouten slechts met 2 strafpunten afgerekend. Belangrijker voor de eindscore waren de cijfers die door een tweekoppige jury werden uitgedeeld voor de techniek van het springen en het gereden zijn tussen de hindernissen.

Zaterdag werd in de lagere klassen gesprongen en zondag was de dressuur aan de beurt.  Wildeboer blikt terug op een mooi concours. ‘De EHBO had niets te doen’.