Stralend pinksterconcours in De Wijk
Overvliegende ooievaars, bloeiende meidoorn en veel zon zorgden ervoor dat landgoed Dickninge weer een prachtig decor was voor het Pinksterconcours, afgelopen zaterdag en maandag in De Wijk. Veel publiek was op tweede Pinksterdag toegestroomd om op het hoofdterrein het spectaculaire gangwerk van de tuigpaarden en de verrichtingen van de springruiters en -amazones met hun paarden in de Z- en ZZ-klasse te volgen. Ook de demonstraties van de ‘Nederlandse Vereniging het Dameszadel’ en van de Arabo-Friezen van Harrie Streutker uit Coevorden werden goed bekeken.
Ondertussen werd in de overige springringen in het B- L en M-parcours gestreden om de prijzen. Op de naastgelegen terreinen werden dressuurpaarden in de verschillende klassen uitgebracht. Hier was de publieke belangstelling aanmerkelijk minder. Geconcentreerd bereidden de amazones en ruiters hun paarden voor op de proeven om vervolgens tussen de witte latten de verschillende oefeningen naar beste kunnen aan de jury te tonen.
Margaret Schep reed in de Z1-ring haar paard ‘Zweed’ (v. ‘Scandic’) in twee proeven naar een eerste en een vijfde plaats. In de Z2-ring veroverde zij met ‘Whiskey’ (v. ‘De Niro’) tweemaal het oranje lint. Na afloop verklaarde de amazone heel blij te zijn met de goede scores. Haar paard ‘Zweed’ was tot voor kort aan het herstellen van een blessure die hij bij een ongelukje in de vrachtwagen had opgelopen. ‘Ik heb het werk de afgelopen twee weken heel voorzichtig en rustig opgebouwd. Ik wilde zo graag hier rijden met dit paard. Het was vandaag zijn eerste buitenoptreden. Ik heb zeker nog niet alles van hem gevraagd. Dat hij er dan toch al zo bij loopt, dat is heel fijn’.
‘Whiskey’ had vlak voor zijn optreden last van stress. Hij vond de drukte van de tuigpaarden achter de bomensingel griezelig en dreigde daardoor vlak voor het betreden van de dressuurring even te gaan staken. Margaret kon hem er echter goed doorheen rijden en tijdens de proef was er van de spanning niets meer te zien. ‘Ik heb er flink aan moeten rijden. Na afloop van de tweede proef had ik wel pap in de benen’, aldus de succesvolle amazone.
In de ‘Winning Round’ voor de ‘Grote prijs van De Wijk’ was het tot de laatste minuut spannend. De springruiters en –amazones die in de eerdere twee rondes de beste prestaties hadden neergezet kwamen terug in de ring. In een verkort parcours op Z en ZZ niveau stuurden zij hun paarden zo snel mogelijk het parcours rond en trachtten daarbij alle hindernissen intact te laten. Nathalie van der Mei slaagde er met ‘Vella Countes’ als eerste in een foutloze rit neer te zetten. Angelique Hoorn streefde haar met ‘Al Pacino W’ voorbij, om even later plaats te maken voor Michael Greeve die met zijn paard ‘Onlight’ ruim twee seconden sneller foutloos rond kwam. Als laatste startte Maaike ten Berg-Bijlsma. Haar paard ‘Timothy BB’ liet alle balken liggen en had 13 honderdste van een seconde minder nodig dan Michael Greeves ‘Onlight’ om door de finish te komen, waarmee Maaikes overwinning een feit was.
‘Ik heb op dit moment een heel fijn paard ter beschikking dat goed springt en heel snel leert’, aldus de lachende amazone. ‘Timothy BB’ is een tienjarige ruin (v. Nabab de Reve) die al de nodige wedstrijdervaring heeft. Maaike: ‘Hij staat nu een paar maanden op stal. Ik heb hem te rijden gekregen en het klikte meteen’. Maaike ten Berg-Bijlsma werkt op Stal Johan Heins. ‘Alle paarden staan er voor de verkoop’, vertelde de amazone. ‘Ze komen en gaan. Met het ene paard heb je meer een band dan met het andere. Soms is het jammer dat een paard weggaat, maar meestal is er dan wel weer een leuke opvolger’. Over haar overwinning: ‘Mijn collega Michael rijdt voor dezelfde stal . Meestal is hij eerste en sta ik achter hem, maar nu was het andersom’.
Marinus van Dam was voorzitter van de jury voor de tuigpaardenrubrieken. Net als zijn collega Wiebo van Dijk was hij tevreden over de kwaliteit van de paarden. ‘Veelbelovend voor de toekomst’ was hun oordeel over de rubriek nieuwelingen. Van Dam vertelde bijzonder gecharmeerd te zijn van de nieuweling ‘Brandy HBC’. Dat is voor mij een toppaard, een geboren talent’. Waar hij dat aan zag? ‘Aan het totaalbeeld, de uitstraling van het paard, de blijheid waarmee hij loopt. Daar zitten geen trucjes aan’.
‘Toekomstige toppers’
Tijdens het Pinksterconcours in de Wijk werd naast de gebruikelijke dressuurrubrieken ook een selectiewedstrijd voor het ‘Subli kampioenschap voor jonge dressuurpaarden’ verreden. Dit kampioenschap voor 4, 5 en 6-jarige paarden is een manier om combinaties te selecteren voor de Wereldkampioenschappen Dressuur voor jonge paarden van 2011. Deelnemers aan de competitie mogen aan maximaal 5 selectiewedstrijden meedoen. De beste drie resultaten tellen mee voor het eindklassement, waarvan de beste 30 paarden startgerechtigd zijn voor de finale die in Ermelo verreden wordt.
‘We willen graag de toekomstige toppers zien’. Aan het woord is Pieter Rhemrev, die samen met zijn collega Hinke Bouma de prestaties van de jonge paarden en hun amazones beoordeelde. Rhemrev vertelde het ‘heel leuk’ te vinden om deze wedstrijd te jureren. Deelnemers mogen zelf hun proef samenstellen, zolang er een aantal verplichte oefeningen in is opgenomen. ‘Zo kun je de sterke punten van je paard duidelijker naar voren laten komen’, aldus Rhemrev. Het jurylid gaat uit van het principe van de ‘happy athlete’, een paard dat vriendelijk gereden wordt en met plezier zijn werk doet. ‘Als je een paard op een dwangmatige manier rijdt, zie je dat terug in de beweging’.
Volgens Rhemrev zijn deze wedstrijden vooral bedoeld voor goede ruiters die hun jonge paarden ervaring op willen laten doen. Rhemrev en zijn collega verklaarden paarden en ruiters van wisselende kwaliteit gezien te hebben. ‘Als je een heel goed paard koopt en je rijdt zelf niet goed, dan leg je het op een gegeven moment toch af’. ‘Het is een samenspel tussen ruiter en paard, het gaat om het totale beeld’, vervolgde het jurylid. ‘Een paard moet lekker ontspannen naar de hand toelopen’.
Michelle Evenleens won met haar merrie ‘Anoraline’ (v. Samba Hit) de rubriek vijfjarige paarden. ‘Ik dacht dat ze wel talent heeft’, antwoordde ze op de vraag waarom ze zich voor de Subli-competitie heeft ingeschreven. De amazone verklaarde een echte ‘liefhebber’ te zijn: haar andere paard start ze in het ZZ-zwaar. Haar plan voor de toekomst? ‘Anoraline drachtig krijgen van ‘Painted Black’, vertelde Michelle lachend, ‘me kwalificeren voor de finale en zorgen dat Anoraline plezier houdt in het werk. Dat vind ik heel belangrijk’.
‘Plat erop en racen’
Op de eerste dag van het Pinksterconcours in De Wijk waren het vooral pony’s die in de dressuurringen en de springparcoursen verschenen. Niet alleen de jonge ruitertjes waren druk met hun prestaties. Veel vaders en moeders waren in de weer om de pony’s te vervoeren, te verzorgen en op te zadelen, proppen onder de hoefijzers te draaien en hun kroost te begeleiden. Als groom en coach hadden de ouders een bezige dag.
Terwijl sommige ruitertjes nog aan de kleine kant waren voor hun pony, waren anderen alweer bijna te groot. Het bekende dilemma van de ponysport: de ruiter groeit; de pony groeit niet mee. Datzelfde gold voor de rijjasjes. Sommigen net als de pony op de groei gekocht, anderen alweer bijna te klein.
Er werd fanatiek en enthousiast gereden. Zonder aarzeling werden pony’s de dressuurringen doorgestuurd of op de hindernissen in het parcours aangereden. Jenny van Ommen was de hele dag jurylid bij het progressief springen. Over het niveau van de B-ruitertjes was ze niet heel enthousiast. ‘Er zou wat rustiger en meer dressuurmatig gereden mogen worden’, is haar mening.
‘Vroeger was de weg naar het springen toe langer’ legde Van Ommen uit. ‘Je moest eerst B1 en B2 starten en een caprilliproef afleggen. Dat was een soort dressuurproef met een paar hindernisjes erin. Haalde je niet genoeg punten, dan mocht je nog niet springen. Nu is één winstpunt in de B1 genoeg. Het is vaak plat erop en racen’.
‘Neem meer tijd om te zorgen dat je er helemaal aan toe bent voor je het parcours ingaat’, gaf ze aan. De druk van de ouders ziet ze als één van de oorzaken dat er te vroeg gestart wordt met wedstrijden rijden. ‘Kijk’, zei ze terwijl ze naar het parcours wees waar een jonge amazone rond reed. ‘Normaal gebruik je je buitenbeen om de pony de wending door te sturen. Wat je hier ziet is geen wending sturen maar een wending trekken. Het buitenbeen ligt helemaal los’. Ze vervolgde: ‘Ik zie veel trek- en plukwerk. De meesten beginnen direct met de hand te rijden. Ze vergeten de onderkant. Eerst komt: zitten en benen. Daarna pas de hand’. Van Ommen hield een elastiekje in haar hand. Ze rekte het zachtjes iets uit. ‘Je moet eigenlijk voorwaarts rijden met een hele zachte hand. Wat ik hier in de hand heb, dat is de enige verbinding. Meer dan een elastiekje is het niet’. Volgens Van Ommen is het belangrijk dat de jeugd goede begeleiding krijgt. ‘Goed ponyrijden is niet gemakkelijk, hoor’.
